Column Joske: ‘What would Annemarie say?’

Ik ontmoette haar in mijn vaste koffietentje in de buurt. Voor haar was het geen enkel probleem om mijn kant op te komen.

Net aangenomen als mededirecteur bij Start Foundation was ik bezig met een rondje langs de velden. In die eerste weken sprak ik met alle toezichthouders en zo kwam ook Annemarie van Gaal op mijn pad.

Eerlijk gezegd kende ik haar vooral van haar reputatie. Een succesvolle ondernemer, selfmade, zichtbaar geworden bij Dragons’ Den en iemand die bekendstaat om haar scherpe zakelijke instinct.

Wat me tijdens dat eerste gesprek in een café in Amersfoort vooral verraste, was iets heel anders. Achter die reputatie zat iemand die oprecht nieuwsgierig was, aandachtig luisterde en zich minstens zo geïnteresseerd toonde in mijn verhaal als ik in het hare. Natuurlijk kreeg ik ook meteen mee dat het bij Start Foundation allemaal best wat ondernemender en zakelijker mocht, maar die boodschap kwam duidelijk vanuit de oprechte wens om ons verder te helpen.

In de drie jaar die daarop volgden bleef ze me verrassen. Niet alleen met haar scherpe oog voor detail of met ideeën die soms zo ver vooruitliepen dat de rest van de tafel nog even moest wennen, maar vooral met haar betrokkenheid bij de mensen voor wie het systeem niet werkt.

Annemarie behoort tot de mensen die zich blijven afvragen waarom dingen gaan zoals ze gaan. Ze stelt die ene extra vraag, kijkt vanuit een onverwachte hoek naar een probleem en neemt geen genoegen met een antwoord omdat het nu eenmaal altijd zo gedaan wordt. Regels die mensen tegenwerken kunnen nog altijd rekenen op haar verontwaardiging en juist dat vind ik zo waardevol.

Soms bracht ze een idee in waar nog niet direct een antwoord op was. Soms leek het alsof ze een paar stappen verder dacht dan de rest van ons. Juist daardoor wist ze beweging te creëren. Ze bleef zoeken naar wat beter, slimmer of moediger kon.

Misschien is dat ook wel waarom ze ons steeds weer uitdaagde. Om verder te kijken dan de oplossing die voor de hand ligt. Om groter te denken dan comfortabel voelt. Om niet tevreden te zijn met gewoon goed wanneer beter mogelijk is. Want als het aan haar ligt trekt Start Foundation een iets grotere broek aan.

Nu vertrekt ze met een rugzak vol met memorabele Start Foundation herinneringen. En laat ons achter met een waardevol kompas: ‘What would Annemarie say?’